Terug
The Netherlands Chapter of the Ohara School of Ikebana
Ikebana-Ohara.nl
Opgericht te Den Haag 1995

De Ohara School

Wat is Ikebana?

Ikebana is een Japanse bloemschikkunst.
Bij het schikken van een Ikebana arrangement gaat het om de kunst van het weglaten; maar ook om het in harmonie brengen met de ruimte waar het komt te staan. Door oefening krijgt men oog voor lijnenspel, balans en ruimte in een arrangement.
Ikebana leert ons ook naar de natuur om ons heen te kijken en te genieten van alles wat ieder seizoen weer biedt.
Ikebana heeft zich in de loop der tijden ontwikkeld van een volledig godsdienstig gerichte kunst tot een moderne, hedendaagse kunst.
Men kan in betrekkelijk korte tijd een schikking maken en omdat deze niet blijvend is wordt men al snel weer tot een nieuwe activiteit aangezet en komt, al schikkend, tot rust in het vaak drukke dagelijkse bestaan.

Het ontstaan van Ikebana

Ikebana, afgeleid van de woorden ikeru (=leven, scheppen) en hana (=bloem), is één van de traditionele kunstuitingen van Japan en wordt al meer dan 600 jaar beoefend. Het ontwikkelde zich vanuit het Boeddhistische ritueel van bloemen schenken aan de geesten van de doden.
In de tweede helft van de vijftiende eeuw, met het ontstaan van de eerste klassieke stijlen, bereikte Ikebana de status van een kunstvorm die niet meer afhankelijk was van een godsdienstige achtergrond.
De eerste leraren en studenten waren priesters en leden van de adel, maar in de loop van de tijd werden vele scholen opgericht en werd Ikebana uitgeoefend door alle lagen van de bevolking.
Toen in de late 19de eeuw grote hoeveelheden bloemen vanuit West Europa in Japan werden geïmporteerd, kwam de ontwikkeling van Ikebana pas goed op gang.
Na de tweede wereldoorlog werd Ikebana ook buiten Japan steeds meer bekend, overal in de wereld vindt men nu Ikebana beoefenaars.

De stijlen van de Ohara school

De Ohara-school behoort tot de drie grootste scholen in Japan en is de meest “natuurlijke” school. 130.000 Teachers en Masters, verdeeld over 160 Chapters (afdelingen) in Japan en 57 Chapters wereldwijd, geven aan meer dan een miljoen studenten hun kennis over ikebana door.
Ushin Ohara stichtte de Ohara School in de late 19de eeuw, toen Japan zich open begon te stellen voor de invloed van de westerse cultuur.
Hij creëerde de Moribana stijl die later leidde tot de invoering van de landschap arrangementen. Vergeleken met de verticale of staande stijlen van Ikebana van het verleden, werden in Moribana de bloemen op platte schalen als het ware 'gestapeld'.
Andere stijlen van de Ohara school zijn Hana-isho, Heika en Hanamai. Hana-isho is een vorm van Ikebana die kan harmoniseren met de eigentijdse omgeving waar mensen leven en werken, en geeft ruimte aan de eigen invulling van degene die schikt.
Door de Ohara school werden nieuwe regels samengesteld, zoals het vaststellen van de 3 hoofdlijnen: Subject, Secondary en Object (hemel, mens en aarde)- waardoor een goede balans in de schikking kwam. Beginners starten met de basis Hana-isho, daarbij leren ze niet alleen de basis technieken en materialen, maar maken kennis met Ohara Ikebana als een totaal.
Heika is Ikebana die in een hoge vaas wordt geschikt en Hanamai is Ikebana die de driedimensionale schoonheid van een plant uitdrukt.

De geschiedenis van de Ohara School

In 2010 zal de Ohara school haar 115de verjaardag vieren.
Unshin Ohara (1861-1916) was de oprichter. Hij werd niet alleen beroemd om zijn ikebana arrangementen, maar ook een bekend beeldhouwer en pottenbakker. Hij liet zich inspireren door velden en bergen en probeerde de schoonheid hiervan met Ikebana uit te drukken. Hij zocht ook naar een manier om de kleurrijke westerse bloemen, die toen voor het eerst in Japan werden ingevoerd, te gebruiken.
Het resultaat hiervan was Moribana de eerste briljante stap in modern Ikebana.
Hiervoor ontwierp hij een platte schaal waarbij het mogelijk was met gebruik van een kenzan (prikker) deze geheel nieuwe stijl te ontwikkelen.

Koun Ohara was het tweede hoofd van de school.
Hij heeft de Moribana stijlen verder ontwikkeld en meer bekendheid aan Ikebana gegeven door o.a. lezingen te houden, artikelen voor de krant te schrijven, tentoonstellingen in warenhuizen te organiseren en demonstraties te geven voor het grote publiek.

De derde Headmaster was Houn Ohara (1908-1995), hij volgde zijn vader in 1938 op. Na afloop van de tweede wereldoorlog begon zijn creatieve activiteit. Hij organiseerde een tentoonstelling als symbool voor de VREDE om de mensen te laten zien dat er ook nog mooie dingen in het leven waren. Hij zocht nieuwe wegen voor Ikebana en ging moderne vormen en materialen in zijn arrangementen toepassen. Binnen de school zorgde hij voor uitbreiding en daarbuiten transformeerde hij de school in een wereldwijde organisatie.

Hij liet ook de overgang van het decoratieve deel van bloemschikken naar de kunst zien. De overvloed van de Rimpa stijl met veel bloemen, met als tegenstelling de Bunjin stijl, eenvoudig maar vol uitdrukking. Door de wijzigingen in leven en in de bouw van de huizen in de tijd na de oorlog, ontwikkelde hij een kleine stijl de Small form, tegenwoordig Elementary Form genoemd, welke men overal kon plaatsen, ook in kleine ruimten. Houn's zoon Natsuki (1949-1992) ging met zijn vader samenwerken.
Vader en zoon verzorgden vele gezamenlijke exposities en Natsuki belichaamde de hoop en verwachting van de toekomst van de Ohara school. Hij exploreerde de mogelijkheden van Ikebana met zeer creatieve vormen en introduceerde Hanamai en Hana-isho. Hij zou de natuurlijke opvolger van zijn vader zijn, maar werd ziek en stierf nog tijdens de periode dat zijn vader Headmaster was. Natsuki werd postuum wel als vierde headmaster geëerd.
Na 1995 werd de school geleid door Mrs. Wakako Ohara, de dochter van Houn.
De jeugdige zoon van Natsuki, Hiroki Ohara, werd langzaam voorbereid op zijn taak en is in 2006 voorgesteld als de vijfde Headmaster.
In een wervelende show kwam Hiroki toen geholpen door een grote groep jongeren en gesteund door de groep associate professoren in het volle licht te staan.
Een groot aantal arrangementen in meters hoge zuilen werden met elkaar gemaakt en daarna in steeds wisselende formaties opgesteld. De muziek, de bijbehorende lichtshow en het duidelijk overkomende enthousiasme van de deelnemers bracht iedereen tot het besef dat de school met deze jonge nieuwe Headmaster weer een heel nieuwe weg heeft ingeslagen.
Momenteel maakt Hiroki zijn studie in Engeland af, daarna zullen we hopelijk allemaal van het nieuw elan kunnen genieten.

© 2009
All rights reserved.

Terug naar boven